Author Archives: Jee Kast

About Jee Kast

123456677

Op tijd en stond

Je stem verheffen.
Het kan van de wereld een nuttigere plek maken. Af en toe.
Het kan zich enorm lonen wat nuttig te zeggen. Aan mensen en hun gedachtengoed te pulken en ze te laten nadenken. Geen antwoorden voor te schotelen. Dichters hebben geen antwoorden. Maar kunnen wel de juiste dingen aanstippen om over na te laten denken.

Gisteren trad ik op op de Goei Wei in Houthalen. Een initiatief uit het hart waar een open debat was rond onze groeiende en vergroeiende samenleving. Groeiend, zoals we willen, en vergroeiend, zoals we niet willen, met alle neveneffectjes en alles wat we nu pas zien en ooit geen rekening mee hielden, toen we het als plantjes opzetten en water gaven. Niet om te vitten, maar om constructief te kijken waaraan in de maatschappij nog gesleuteld kan worden.

Het gesprek mocht ik afsluiten met een korte performance.
De volgende tekst is een herwerkte tekst. De oorspronkelijke tekst deed ik ooit voor Staat van de burger in Antwerpen.

Ik was tien jaar.
Het was dezelfde dag als vandaag.
Het was op een wereld die op de onze leek.
Het journaal stond op. De soep stond op. Ik stond naast mijn moeder te helpen in de keuken.
Ze stond er op. Ik keek naar de nieuwsbeelden en vroeg aan haar;
“Mama, wat moeten we met al die mensen?”

“De soep kookt over,” zei ze nuchter. “Er zit teveel in de ketel.”
Ik heb borden klaargezet voor gasten uit alle delen van de wereld,
zonder na te denken hoeveel borden op tafel kunnen.
Bij elk systeem hoort een leercurve.

Bij elke stap die ondernomen wordt, komt politiek dichterbij,
ik hoor de koning fluisteren, weet niet wat hij zei.
Het zal aan mij liggen. Ik slaap met ogen open. Jarenlang in slaap gesust door een welvaartstaat, waar kleine vissen door mazen glippen, ondernemers in plezierboten reisjes maken en de maatschappij een roetstrooiende visserboot is, die op springen staat. Laten we roeien met de riemen die we hebben.

Ik ben feitelijk te rijk om gedupeerde te spelen.
Wie niet waagt… Wie laat wat links liggen, wat kan mij het schelen?
Of is ’t rechts laten liggen? Empathie en kloven dichten, nu we op leeftijd en op waarde zijn gekomen. Afstemmen is bijleren, het wordt tijd om die vorm van toekomst te oogsten en te telen.
Elk voornemen is een hart, met logica èn kennis onderbouwd. Geen hersenloze oproerkraaier die stennis schoppen voorkauwt. Onze sterkte is ons vermogen, maar dat vermogen zien, …

Op gedeelde kracht, gezamelijke voortgang,
niet elke doorgang is een tunnelvisie. Vooruitgang door in elkaar geslagen handen,
open blikken en participatie. Een wirwar van overdreven regelgeving of gehakketak
van regularisatie. Voelde ik me machteloos bij de logheid van het hedendaags monster
van democratie?

Het zal aan mij liggen. Ik wil geen namen noemen of vingers wijzen.
Als we woorden in daden dienen om te zetten, waarom zou ik als woordkunstenaar dan recht op spreken eisen?

Jee Kast


Ook stond ik op de Goei Wei met #nualzerevingers. Een act waar ik met mijn schrijfmachine voor iedereen die passeert een gedicht schrijf. Volg mijn fratsen ook op instagram @jkprojects902 of #nualzerevingers

vakantie

ze is een beetje
wennen en van teveel
het goede, over-
donderend.

Mijn gezelschap
waar ze niet op
had gerekend, niet meteen
denderend. Ik leef op
een eiland.

Ze is een stuk
knapper dan ze zich voelt
en grappig en klapt
bruusk dicht door
onwennigheid
en stuurs weer
de kamer uit.

Ze roept
vragen op en herkenning wenkt
en toch is het wennen
een spiegel zo anders
Ze straalt
zaligheid
uit.

15 Letters

15 Letters is een performance-tekst die ik maakte voor het VOC. Vandaag had het vrijzinnige centrum Hasselt, een bedankfeestje voor alle vrijwilligers die hun dit jaar bijstonden.

15 Letters

(Intro:)
Als het gedicht 15 letters heet, kan ik net zo goed drie keer “Dank u” zeggen.

Een welgemeende dank u,
maar over welke gemeente gaat ‘t dan nu?
Of is het gewoon dat het overal geldig is,
En geldig geldt hier niet als monetair. Want een niet-hartelijk stelsel, kan wel draaien, of rollen, maar slaat even vaak de bal weer mis. En al wat transparant is, is niet zichtbaar voor het volk. Zonder dollen, de grootste gemene deler van socio-culturele organisaties in eender welke gemeente, en polyvalente locaties, zijn de vrijwilligers. Handen uit de mouwen, hoofd erbij, mouwen opstropen en inzet in de structurele werking ingebed.
De zandkorrel
op de hete plaat,
de oliedruppel in de machine. Glashelder.
Alles loopt gesmeerd. Welgemeend, eer aan degene die zonder gewin deelt, iedereen die wint, niet alleen de bank die speelt. Gedeelde smart is halve smart, maar een gedeeld hart zijn heel wat vertrekken. Heel wat kamers om belevingen in te verzamelen.

Een welverdiende dank u,
hoewel wel verdiend ook niet klopt, terwijl een verrijkende ervaring eerder het hart op de juiste plaats en de juiste inhoud in het woord ‘welverdiend’ stopt. Verdiend ontvangen. Bevriend & verlangen om mensen te ontmoeten en 15 letters.

Al de mensen, die eenderwat kapot is, herstellen, die na een geweldig boeiende lezing de kas maken en de opgedronken bierkes tellen, aanvullen, invullen, bijvullen, degenen die de ‘pollen’ uit de ‘tessen’ halen, het programma voor volgend trimester bepalen, die de activiteiten vastleggen, die kunst binnen halen, of die in het actua-café alles bespreekbaar maken.
Zingeving. Hoewel zin geven, een paradox is, want zin hebben kan niet gegeven worden, evident zoals de secondewijzer van de klok is.
… – tik-tik-tik-tik – …
Elke kanttekening waardevol en ook buiten hokjes gedacht is.
Dank u om dat even uit te tekenen.

15 Letters en Dank U.
Het verhaal is nog niet gedaan. REST UVWXYZ komen eraan.We zullen altijd goed op weg en zullen altijd wat verder dan halverwege zijn.

(ik zeg het alfabet tot en met de ‘p’ en jullie zeggen dan ‘dan Q’. Dan Q aan alle collega’s hier, de mensen die voor u, naast u, achter u zitten.)
“A – b – c – … – p.”
“Dan Q.”
(dat mag luider.)
“A – b – c – … – p.”
“Dan Q.”

Voor alle Aimabele Bewonderingswaardige Collega’s Die Efficiënt, Familiewaardegericht Geven. Hier. Innemend. Jazeker. Kei-intens, Levensvormende, Minzame, Naastenliefdegevend, Of opvoedingskundig.
Praatcafé, en dan Q.

ABC tot en met p, en dan Q,
Dan Q voor dat het welletjes is, de maatschappij weer openstaat, dat het leven meer dan geldgewin of ‘pistolets & spelletjes*’ is, of meer dan dat je laat in de avond de deur uitgaat, iedereen huiswaarts de nacht in-braakt. Dit even gezegd. Dank u wel.
‘Well’ als bron & leven, fris en inspiratie gevend, een hart onder de riem bij vele stekend. Het vuur doorgevend. A- B- C … – x – y – en-zet-de-drankjes-nu-maar-klaar.

Jee Kast 2018
* Brood & spelen.
Merci voor welgemeende inzet, dit, afgelopen en hopelijk ook volgend jaar.

moederdag

Dit schreef ik met mijn typemachine voor een studente op de UHasselt.
Achteraf krijg je dan een briefje dat de moeder even een traantje wegpinkte en daar word je even stil van. Nu enkele maanden later, bij het herlezen denk ik, hee, het geldt natuurlijk voor alle moeders.
Eenvoudig. Universeel.
Mum van tijd

Met #nualzerevingers typ ik op locatie voor iedereen die zich aan mijn tafeltje zet, een gedichtje op maat.
Zondag 27 mei, Sensatio Houthalen