Downloadbaar boekje dat ik in opdracht voor trouwgelegenheid maakte… 2011_zus gaat trouwen
illustrafisch, Mediablog, portfolio, schrijfsel
De nieuwe bundel is gearriveerd…
“Reef de dromen” is er, eindelijk. Een Poëzie-/tekstbundel met bijgevoegd Cdtje (tekst met aldanniet muziek net geen half uurtje) Heb je nog niks onder de kerstboom, dan zou ik een vaag verkoopspraatje kunnen op poten zetten. Aan de andere kant zou ik de titel kunnen uitleggen, maar dat staat ook gewoon in de bundel of [...]
nieuwe start
We doen het zo. Ik stap in jouw wieg en we beginnen samen opnieuw, dit is een bloemknop die opengaat, de zon die ons wakker kust. Het gezichtsveld dat verruimt bij het ouder worden. Dit is liefde verpakt in een knuffel. De dag die openbloeit om de 24 uur, een zonnebloem die ons volgt, de [...]
de nieuwe Square&Dice
Voor mensen die een tijd mijn tekenwerk niet meer gezien hebben, hier een voorproefje van de nieuwe lading canvassen die eraan komt. Momenteel hangt er werk van me in Mista Mista, een pasta/salad bar aan het stadhuis in Hasselt. “Square & Dice, 90210 the next generation” zijn verhalende tableaux, herwerkte vergeten klassiekers of samengestelde verhalende [...]
Timmy&San
Educatieve platen voor mijn zus die workshops geeft rond “straffen en belonen bij kinderen” all rights Jee Kast2010.
Mijn naam is Pels.
Een evenementenburo vroeg me of ik voor een gelegenheid geen jaren 40-60 comic kon maken voor een klant uit Nederland. Ik heb mijn Hulk-marvels en mijn penselen bovengehaald, mijn “Fantastic four”onderbroek aangetrokken en een pilootversie gemaakt. Het thema zou Bond zijn, industriële spionage etc… Mijn naam is Pels. Hans Pels. If you enjoyed this post, [...]
damdamdam
In de laarzen van haar moeder hadden haar knietjes geen kans deden haar voetjes kleine pasjes, sleepten de zolen over grond. Ooit was alles nonchalant, ooit heeft iedereen alles meegemaakt, zijn er cliches uit de aarde gepopt en gelukkig voor sommigen zijn er ook degene die verder zijn geraakt. De grote jas van mama, de [...]
onuitgesproken
Ze had iets vreselijk gedaan. Niet dat ze mensen had opengesneden of onopgeloste misdaden had gepleegd met nietgevonden lichamen en ongeïdentificeerbare lichamen. Nee, dat niet. Nog niet. Maar bij hem voelde het in elk geval gelijkaardig aan. Ze had iets onvergeeflijks gedaan. “Een dooddoener.” zei de pleiter van zijn hart. “Geen eeuwig samenzijn, niks levenslang.” [...]
© 2012 Jee Kast. Powered by Wordpress.
